οι περισσοτεροι τον λαχταρανε τουτον. πολυ. εγω παλι δεν τον ξεχωριζω απο τους υπολοιπους, τουλαχιστον εκ των προτερων. αυτος που περασε ομως μου αρεσε. ειχε αρκετη δουλιτσα (ευτυχως πηγε καλα), το πιο ευγενικο σ΄αγαπω που εχω ακουσει και-κυριως- μαγευτικη μουσικη.
ειχε και τις ασχημες στιγμες του. 'με χωρισε' μου ειπε ο Χ.
προσπαθησα να του μιλησω αλλα δεν ηθελε να με ακουσει.
εγω συνεχιζω να πιστευω οτι η αγαπη φτανει. και δεν ανησυχω.
Είναι που θέλω να σου είχα λείψει
και δεν
και ξέρω ότι δε γίνεται να θέλω να σου λείπω
ήθελα να με είχες αναζητήσει
Είναι που θέλω να σε αφήσω, για λίγο έστω
μόνο θάλασσα γύρω
κι αστέρια και φεγγάρι
εσυ γιατί;
Αγαποπονος [από σένα το έμαθα κι αυτό]
αυτό είναι
ακριβώς
"ούτε με σένα ούτε χωρίς εσένα"
ανοίγω το ραδιόφωνο, ακούω ενα τραγούδι μόνο, δεν έχω σήμα
το πρώτο τραγούδι υου πρώτου δίσκου που μου έγραψες "Hello my love, it's getting cold outside..."
Συνομωσία, όπως έλεγε και η Μ.
Σε ξεχνάω κάθε μέρα. Για δύο λεπτά;
Για δύο λεπτά. Σε ξεχνάω κάθε μέρα
Ερωτηση ενος δασκαλου και η πορεια της δικης μου ζωης διαμορφωθηκε
Δεν ξερω τι ειναι επιτυχια, κρίνοντας ομως απο το αποτελεσμα-μεχρι στιγμης-επιτυχημενη δεν ειναι
Συνειδητοποιησα ομως την ομορφια της διαφορετικοτητας και της μοναδικοτητας, την αξια της ζωης σε καθε μορφη της. Ευτυχοθλιψη
Μουσικη και παραμυθια μου απεμειναν
Τραβαω το καλωδιο και σβηνει...
Τι τραβαω δηλαδη; Και λιγο να το κουνησω, μαυρα ολα. και ησυχα.
Περασαν αρκετα χρονια και περασε πολλα στα χερια μου. ακομα περναει δηλαδη.
Τον ταξιδεψα, τον ξενυχτησα [και συνεχιζω να τον ξενυχταω], τον χτυπησα -καταλαθος. δεν τον προσεχω καθολου.
Μια φορα μονο λυγισε, δεν αντεξε. συνηλθε ομως.
Παρεα πολυτιμη. Φιλος θα ελεγα.
Χωρις μπαταρια τωρα. Συνεχιζει ακομα. Μονο που σβηνει ευκολα. Ρισταρτ και ολα εκει, ρικοβερι λεει.
Ληθη, θελω ληθη.
Να σβησω θελω
