-σου χαρίζω τον αναπτήρα μου για να με θυμάσαι

-... και να θέλω δεν μπορώ να σε ξεχάσω
... εγώ σου χαρίζω την καρδιά μου

-γιατί;;;

-... επειδή [σ'αγαπώ]

-να την κάνω τι;

-δεν ξέρω, ό,τι θέλεις εσύ

-ό,τι θέλω εγώ;;;;

-ναι, ό,τι θέλεις

-θα τη σκοτώσω... για να σταματήσει να με αγαπάει

-[μακάρι]

η στιχομυθια αυτη καπως ετσι ξεκινησε, η υπολοιπη εξελιχθηκε χωρις λογια
τι αλλαξε, ποτε και γιατι δε θα το μαθω μαλλον ποτε, μου αρεσουν ομως τα αναπαντητα ερωτηματα της ζωης

τα τειχη σου που υψωνονται χωρις νοημα θα συνεχισω να τα αγαπαω

BE THERE!

Όταν ο σκοπός είναι τόσο όμορφος όσο και το μέσο....
Υπέροχη σκέψη μαζί με υπέροχη μουσική

http://mhulotsnothingdays.blogspot.com/2007/03/blog-post_16.html

ευχαριστώ

http://xnoudi.blogspot.com/

όταν μια άγνωστη(;) ψυχή αφιερώνει χρόνο για να σε κάνει να χαμογελάσεις

σ' ευχαριστώ χνουδένια

i carry your heart with me

i carry your heart with me (i carry it in

my heart)i am never without it(anywhere

i go you go, my dear; and whatever is done

by only me is your doing, my darling)

i fear

no fate(for you are my fate, my sweet)i want

no world(for beautiful you are my world, my true)

and it's you are whatever a moon has always meant

and whatever a sun will always sing is you

here is the deepest secret nobody knows

(here is the root of the root and the bud of the bud

and the sky of the sky of a tree called life; which grows

higher than the soul can hope or mind can hide)

and this is the wonder that's keeping the stars apart

i carry your heart(i carry it in my heart)

e.e. cummings

δεν ξέρω τι συμπαντοσκαρφίσματα είναι αύτα αλλά τα δικά μου τελευταία αναγνώσματα συνέπεσαν με αυτά κάποιων από τα αγαπημένα μου μπλαγκόπαιδα, τελοσπάντων, επειδή εκεί έξω υπάρχει μια καρδιά που υπάρχει και μέσα μου-χωρίς καν να το υποψιάζεται-ήθελα να το ψιθυρίσω έστω και αντιγράφοντας...

η φωτογραφία υπάρχει μαζί με μια μεγάλη προδοσία που τώρα πια με κάνει μόνο να χαμογελάω

πώς τα μπέρδεψα πάλι όλα αυτά ιδέα δεν έχω

ακομα μια φορα πριν ξεψυχησω

στις αμυγδαλιες που στολιστηκαν (ξανα)
στα δρομακια που με κανουν ευτυχισμενη επειδη με πονουν
στους ιπποτες που μιλανε για τις ηττες που εχουν κερδισει
http://northaura.blogspot.com/2007/02/smile-as-if-you-believed-again.html

καλημερες

ο τιτλος ειναι απο αρθρο του Τσαγκαρουσιανου και εγινε αφορμη, μαζι με μια συναντηση-παιχνιδισμα του συμπαντος να αλλαξει λιγακι η σπειροειδης πορεια της μικρης μου ζωουλας

lost

δυσκολες μερες

και ακομα πιο δυσκολα βραδια

και ξαφνικα αγνωστες φωνες μου χαριζουν χαμογελα



οτι πιο ομορφο εχω διαβασει τελευταια
http://greek-lolita.blogspot.com/2007/02/14the-only-way-of-knowing-person.html
και το τραγουδακι που τριγυρνουσε στο μυαλο μου βρηκε συντροφια

στη μαυρη νυχτα
ζωγραφιζω γιασεμια
να ξημερωσει

παλιο κι αγαπημενο με συντροφευε πρωι-βραδυ για αρκετα χρονια φυλαγμενο καλα αλλα παντα διπλα μου
το θυμηθηκα ξανα αποψε...