Γεννέθλια ξανά λοιπόν;

Για μένα αυτή τη φορά

Τυχαία (;)

Ξύπνησα από το χορό της φλόγας πάνω από το κεφάλι μου

Με έπνιγε η μυρωδιά του καμμένου πλαστικού

Σκεφτόμουν οτι έβλεπα ταινία

Άρπαξα το πρώτο πράγμα που βρήκαν τα χέρια μου και τη χτύπησα με όση δύναμη είχα

Δεν έσβηνε

Σηκώθηκα χωρίς ακόμα να καταλαβαίνω

Το νερό μου ήταν εκεί, το αναποδογύρισα

Μαύρο σύννεφο, μαύρη σκόνη παντού, η μυρωδιά του καμμένου πλαστικού

Έτριβα με λύσσα τους τοίχους μέχρι το πρωί

Έγιναν γκρι

Έφυγα

Ακόμα δεν έχω καταλάβει

Σκέφτομαι μόνο "αλήθεια, πώς θα ένιωθες αν είχα πεθάνει σήμερα;"

Χθες ήθελα να γράψω, γεμάτη χαρά, πόσο υπέροχο είναι όταν η πίστη μου για τους ανθρώπους ξαναβρίσκει το δρόμο της. Δεν πρόλαβα...

Σήμερα έχασα την πίστη μου σε μένα

Με φοβάμαι

my love

αρχές Απρίλη

κάποια χρόνια πριν

[και με μερικές μέρες διαφορά]

ήρθαν στη ζωή δύο σημαντικοί μου άνθρωποι

και οι δύο υπήρξαν μεγάλοι μου έρωτες

ο πρώτος κράτησε δέκα χρόνια [χωρίς ανταπόκριση]

ο δεύτερος ξεριζώθηκε βάναυσα πριν καν ανασάνει

είναι κι οι δύο σπουδαίοι και όμορφοι

τους εύχομαι [λίγο καθυστερημένα λόγω συνθηκών]

να βρουν αυτό που ψάχνουν

4x8x4

my Love

my love
thy hair is one kingdom
the king whereof is darkness
thy forehead is a flight of flowers
thy head is a quick forest
filled with sleeping birds
thy breasts are swarms of white bees
upon the bough of thy body
thy body to me is April
in whose armpits is the approach of spring
thy thighs are white horses yoked to a chariot
of kings
they are the striking of a good minstrel
between them is always a pleasant song
my love
thy head is a casket
of the cool jewel of thy mind
the hair of thy head is one warrior
innocent of defeat
thy hair upon thy shoulders is an army
with victory and with trumpets
thy legs are the trees of dreaming
whose fruit is the very eatage of forgetfulness
thy lips are satraps in scarlet
in whose kiss is the combinings of kings
thy wrists
are holy
which are the keepers of the keys of thy blood
thy feet upon thy ankles are flowers in vases
of silver
in thy beauty is the dilemma of flutes
thy eyes are the betrayal
of bells comprehended through incense

e.e.cummings

-σου χαρίζω τον αναπτήρα μου για να με θυμάσαι

-... και να θέλω δεν μπορώ να σε ξεχάσω
... εγώ σου χαρίζω την καρδιά μου

-γιατί;;;

-... επειδή [σ'αγαπώ]

-να την κάνω τι;

-δεν ξέρω, ό,τι θέλεις εσύ

-ό,τι θέλω εγώ;;;;

-ναι, ό,τι θέλεις

-θα τη σκοτώσω... για να σταματήσει να με αγαπάει

-[μακάρι]

η στιχομυθια αυτη καπως ετσι ξεκινησε, η υπολοιπη εξελιχθηκε χωρις λογια
τι αλλαξε, ποτε και γιατι δε θα το μαθω μαλλον ποτε, μου αρεσουν ομως τα αναπαντητα ερωτηματα της ζωης

τα τειχη σου που υψωνονται χωρις νοημα θα συνεχισω να τα αγαπαω

BE THERE!

Όταν ο σκοπός είναι τόσο όμορφος όσο και το μέσο....
Υπέροχη σκέψη μαζί με υπέροχη μουσική

http://mhulotsnothingdays.blogspot.com/2007/03/blog-post_16.html

ευχαριστώ

http://xnoudi.blogspot.com/

όταν μια άγνωστη(;) ψυχή αφιερώνει χρόνο για να σε κάνει να χαμογελάσεις

σ' ευχαριστώ χνουδένια

i carry your heart with me

i carry your heart with me (i carry it in

my heart)i am never without it(anywhere

i go you go, my dear; and whatever is done

by only me is your doing, my darling)

i fear

no fate(for you are my fate, my sweet)i want

no world(for beautiful you are my world, my true)

and it's you are whatever a moon has always meant

and whatever a sun will always sing is you

here is the deepest secret nobody knows

(here is the root of the root and the bud of the bud

and the sky of the sky of a tree called life; which grows

higher than the soul can hope or mind can hide)

and this is the wonder that's keeping the stars apart

i carry your heart(i carry it in my heart)

e.e. cummings

δεν ξέρω τι συμπαντοσκαρφίσματα είναι αύτα αλλά τα δικά μου τελευταία αναγνώσματα συνέπεσαν με αυτά κάποιων από τα αγαπημένα μου μπλαγκόπαιδα, τελοσπάντων, επειδή εκεί έξω υπάρχει μια καρδιά που υπάρχει και μέσα μου-χωρίς καν να το υποψιάζεται-ήθελα να το ψιθυρίσω έστω και αντιγράφοντας...

η φωτογραφία υπάρχει μαζί με μια μεγάλη προδοσία που τώρα πια με κάνει μόνο να χαμογελάω

πώς τα μπέρδεψα πάλι όλα αυτά ιδέα δεν έχω

ακομα μια φορα πριν ξεψυχησω

στις αμυγδαλιες που στολιστηκαν (ξανα)
στα δρομακια που με κανουν ευτυχισμενη επειδη με πονουν
στους ιπποτες που μιλανε για τις ηττες που εχουν κερδισει
http://northaura.blogspot.com/2007/02/smile-as-if-you-believed-again.html

καλημερες

ο τιτλος ειναι απο αρθρο του Τσαγκαρουσιανου και εγινε αφορμη, μαζι με μια συναντηση-παιχνιδισμα του συμπαντος να αλλαξει λιγακι η σπειροειδης πορεια της μικρης μου ζωουλας